Supervivencia.
«As cidades non poden sobrevivir sen o que hai fora de elas, non producen apenas ningún dos recursos que consumen, mentres que o resto non precisaría do mundo urbano para a súa subsistencia. É importante ter isto claro, non vaia a ser que esteamos construíndo unha sociedade que non poida sobrevivir no futuro.»
Isaac Asimov , escribiu unha triloxía chamada Fundación , na que daba conta da decadencia da megacapital dun imperio galáctico por mor da excesiva dependencia dos planetas que lle suministraban os recursos….¿ e de qué vive Madrid ?
Comment by Vidal Seldom. — August 19, 2009 @ 3:59 pm
Lectura fundmental, o Ciclo de Trantor, si señor. Ecoloxía, socioloxía, psicoloxía, política…
Comment by F. Miguez — August 19, 2009 @ 11:49 pm
Non me sexa rancio, Sr. Míguez, que Asimov tivo case tan mal pasar do tempo como Corín Tellado….
Por outra parte, e sen ánimo de incordiar, Madrid non sei de que vive, pero a Coruña basicamente de rentistas que cobran o aluguer dos seus pisos mentres pasan o día no casino vendo pasar á xente polo cantón.
Comment by eSedidió — August 20, 2009 @ 2:59 pm
Decíalle, Sr. míguez, que non me sexa rancio reivindicando a Asimov, pero o comentario foi parar ao hiperespazo, seica, que non o vexo….
Comment by eSedidió — August 20, 2009 @ 3:04 pm
Estaba nos «moderates». Evidentemente, Assimov está un pouco obsoleto, pero nese Ciclo das Fundacións, haille ben de cousas intemporais.
Comment by F. Miguez — August 21, 2009 @ 2:24 pm
Non teño tan claro que Asimov esté obsoleto. En calquera caso a reflexión apuntada no post paréceme moi acertada.
Comment by Raposo — August 25, 2009 @ 10:04 pm
Assimov non existia cando foi a caida do imperio Romano e sobreviviu a xente voltando ao campo.
Comment by paideleo — August 26, 2009 @ 10:55 am
Home, non digo eu que don Isaac non teña o seu aquel como iniciador de adolescentes á SF “seria”, pero na miña opinión perdeu toda credibilidade ao pasarse de voltas exprimindo ciclos de Trantor, eu robotes e historias do universo sen conto nin medida, ata ser o antecedente de Cesar Vidal.
En canto ao tema do post, ando á procura de información sobre unha movida de fondo que pulula por Europa, con cambios demográficos de volta ao rural, que non é cousa de neohippies e que parece importante. Sabe algo diso?
Comment by eSedidió — August 27, 2009 @ 7:51 am
Sempre me sentín mais urbanita que home de campo pero recoñezo o dereito de quen goste de vivir no rural a ter os seus servizos e as mesmas oportunidades. O rural equilibra o territorio e mantén o noso patrimonio natural, histórico e cultural. No entanto, en contra da vox populi, non deberíamos esquecer que a cidade é a entidade urbanística menos contaminante porque ocupa menos espazo, require menos metros de instalacións e centraliza as necesidades dunha comarca (universidades, museos, grandes bibliotecas, mercados, etc…). O nacemento da cidade surxe precisamente pola necesidade do rural de ter un punto central eficaz onde intercambiar bens e servizos. Tamén, canto mais grande é a cidade maiores son as oportunidades de traballar e de traballar “do teu”. No caso de Madrid, sempre tan criticada por descoñecemento da súa diversidade, porque nos quedamos no estereotipo, da traballo a moreas de rapaces galegos que encontran alí un traballo cualificado, non funcionarial, sen padriño e por conta allea, que a Galiza lles nega mesmo nas súas mais puxantes cidades. Que lles pregunten a Manolo Rivas ou a Suso de Toro que fan publicando no El País en lugar de na Voz, no Correo ou no Faro, por qué Beiras estudou na Complutense en non na USC da época, por qué Pucho Boedo triunfou antes na noite madrileña que na coruñesa, etc… Lamento que as nosas barreiras mentais nos impidan aos galegos precisamente ter unha grande cidade como Barcelona que negocia de fronte cos poderes de Madrid e que non exista un lobbie empresarial galego en Madrid como si o teñen os cataláns arredor de La Caixa e Gas Natural.
Comment by xmcarreira — August 28, 2009 @ 8:08 am
Pois non sei , non sei…..
E porqué a antiga Unión Fenosa cotizaba en Madrid (argumento moi trillado pero que require resposta paranormal) ?
Acaso as condicións impositivas na comunidade de Madrid son moito máis ventaxosas que en Aragón ?
e porqué ten (ou tiña) un cinturon industrial tan importante con salarios tan pouco competitivos? é acaso Madrid un referente en desenrolo tecnolóxico ?
Por poñer un caso , ¿tiña tanto interés a multinacional gala PSA-Citroen en crear unha factoría en Madrid a 30 horas de camión dos centros de consumo en Francia ,e sen porto de mar nen saída por ferrocarril ?
¿ Poden as grandes cidades ocupar a tanta poboación dunha forma subvencionada ? A ver cando aparece o comisario europeo de turno para decir que agora sobra o 50% do sector industrial e de servicios . Os veciños do concello da Merca vanse quedar a cuadros ¡¡
Comment by crise Seldom — August 28, 2009 @ 10:21 am
Antes de nada, debo pedirvos desculpas a todos por tradar tanto en respostar os comentarios, estiven tres días “fora do mundo”.
Vou por temáticas, se vos parece ben.
Assimov: Vaia por diante que non leín todo o deste autor, e en concreto case nada sobre os robots. Manteño o que dixen no comentario anterior, sobre todo porque, a día de hoxe, calquera fuuro hipotético tería que incluír a tecnoloxía da información… ou unha revolución de caracter ambientalista ou da ética biotecnolóxica (como Blade Runner). Paideleo, curiosamente, o Ciclo de Trántor sigue un pouco o trazo histórico da caída do Imperio Romano.
Volta ó rural:
Sobre a tendencia europea da volta ó rural podo comentar tres cousas.
1º Que eu tamén teño oído algo sobre iso, e coido que foi na televisión, que sempre vai un pouco por detrás.
2º Que en España (tamén dende a TV) hai xente que, incapaz de seguir atopando traballo na construcción ou semellantes (afectados pola tal crise), decidiu coller parenta, fillos e demáis bártulos e marchar para a aldea a vivir de berzas, patacas e porco. O caso concreto que vin era un grupo de persoas que reconstruían un pequeno núcleo rural para asentarse nel. Non parecían neohippyes, pero tampouco, digámolo así, lectores de ABC.
3º Eu coñezo a algunha xente que, tendo estudios superiores, apostou por adicarse a plantar cebolas, patacas e demáis. Si teñen algo de neohippyes, pero non todo, e andan enterados de algunhas cousas como a que se plantexa, así que heilles preguntar. Se nun par de semanas non lle digo nada, eSedidió, prégolle que me insista porque puido terme esquecido.
Sostenibilidade Urbana-Rural:
Tamén por puntos.
1º Neses balances de sostenibilidade, eu boto en falta dúas cousas. A primeira, que non sei se se teñen en conta cousas como o impacto do transporte dos recursos que consume unha cidade, xeralmente producidos ben lonxe ou as infraestruturas de abastecemento (encoros para auga potable, centrais térmicas…) A segunda, que se debe ter en conta que o sistema está optimizado para unha ordenación urbana do territorio, non rural, e poño como exemplo o sistema eléctrico, que se fora centrado nas particularidades do rural estaría baseado na microxeración mediante renovables, no lugar de tender milleiros de kilómetros de cable por todas partes.
2º Respecto das oportunidades, a cousa vai polo mesmo camiño: o sistema prima a ordenación urbana, coa particularidade de que as maiores concentracións teñen máis forza; así, Madrid, con todo o presusposto público que ten, pode ofrecer mellores condicións que outras rexións. Tamén debemos ter en conta, e por ahí ían os tiros do artigo, que esas oportunidades de traballo que ofrecen as cidades dependen moito do consumo de produtos e servicios que demanda o sistema urbanita mais, nunha situación crítica, como unha guerra, ou nunha situación ideal, que sería deixar de consumir recursos con unha producción orientada a maximizar a actividade económica no canto de racionalizar eses recursos, esas oportunidades, simplemente, desaparecerían, e con elas as posibilidades de subsistencia no entorno urbano. Lamento que a redacción sexa un pouco confusa, pero voltarei sobre o tema con futuras reflexións.
Comment by F. Miguez — August 28, 2009 @ 12:04 pm
Nada, nada, que nin caída do imperio romano, que Asimov está gagá
E do outro, eu non falo do retorno para plantar cebolas, que iso é cousa de neohippies, profesionais ou non. Estou a falar dun fenémeno máis de fondo, que ten que ver co acceso ao teletraballo e os problemas do modo de vida nas macrocidades. En canto teña máis datos ligo un post (espero que máis breve que o de Slow food, que xa me aburre ata a min)
Comment by eSedidió — August 28, 2009 @ 12:32 pm
#10, Unión Fenosa era cousa nosa pero xa non porque
1- BP necesitaba liquidez e vendeu parte de UF
2- Caixa Galicia e CaixaNova non quixeron favorecer ao superinimigo BP e BP acabou vendendo a ACS.
3- Como o Presidente de ACS quería andar en política e ten moi boa relación coa presidenta da CAM hoxe UF ten o seu enderezo e paga os seus impostos na CAM.
4 - Todo isto no medio dun goberno autonómico gagá.
5- E todo isto no medio do coro mediático de Faro (Vigo) e Correo (S. de C.) que animaban ao localismo (que se fodan os señoritos coruñeses!).
#11, Se todos vivísemos no campo cun poboamento disperso, en plan cidade xardín, o impacto do transporte e dos abastecementos sería brutal. E se non vivisen ninguén no campo, a masa forestal e os incendios serían incontrolábeis e teríamos que comer peixe importado de Sudáfrica. Creo que coindiremos en que cidade e aldea son dous mundos que se necesitan mutuamente.
#10, Se puidese teletraballar desde unha aldeiña galega, aínda que me chamasen neohippie, apuntábame.
Comment by xmcarreira — August 28, 2009 @ 1:51 pm
Cando falamos de teletraballar dende o rural , de quen falamos , de cinco administrativos da Xunta que herdaron a casa da aldea en Boborás ? , dos avogados que mercaron un terreno en Sabarís ? . Isto queda moi ben nos magazines dominicais , pero non creo que sexa ningún tipo movemento reseñable , senón un privilexio duns poucos.
Señores , Galicia non é Googlelandia , e o colchón psico-seguro-protector económico paterno vai esmorecendo pola ley natural.
Creo que un fluxo de poboación cara o campo farase por imperiosa necesidade cando a crise se alongue aínda máis ou cando a tecnoloxía nos faga inútiles a metade de nos.
( alguén pensou que vai comer hoxe o teu veciño de enfrente que rematou o paro e ten hipoteca ou aluguer e un fillo e non ten parente na aldea que lle de grelos e ovos , e isto non é un chiste).
Non pouca xente terá que ir pensando na agricultura de subsistencia complementando con cholladas ou un pouco de marisqueo furtivo , coma se facía hai ben pouco…..
Carallo ¡ os meus textos sempre atufan a mesiánicos e non quero , é o calentón do momento , perdon.
Comment by crise Seldom — August 29, 2009 @ 10:58 am
#14 Pois ao mellor ate tes un ponto de razón e un pouco desa agricultura de subsistencia non ven mal para ir levando un ano de crise. Menos mal que aínda me quedan algunhas leiras pola banda de Lugo.
Comment by xmcarreira — August 30, 2009 @ 3:39 pm
Ese é o mal deste pais: que todo o mundo ten algunha leira pola banda de lugo, ou pola de calquera outro sitio. Pode server para enchela de eucaliptos á espera de que fagan falla os cartos para casar unha filla, ou para tela “a monte”. Diossss, se eiquí houbera algúen tido as pelotas de facer a reforma agraria, deixarse de hostias e expropiar….
(desculpen o exabrupto, pero é que mañán volvo ao curro….)
Comment by eSedidió — August 30, 2009 @ 4:46 pm
#15, … unha reforma agraria coma a de Estremadura ou Andalucía, mmmm, non grazas, fico cos meus pinos pola banda de Lugo.
Comment by xmcarreira — August 31, 2009 @ 2:08 pm
Señor carreira, parece mentira que vostede, que ten un blog de nivel, poda confundir o cú coas témporas. Modelos de reforma agraria hai case tantos como modelos de países, pero todos teñen unha característica común: acabar coa historia esa de que un pode facer cunha terra herdada o que lle sae das meninxes: deixala a couto de caza, tipo latifundio do sur, ou deixala a couto de nada, tipo minifundio galego. E repito: se aquí algún houbera tido o callo de pasar do rollo ese de que os galegos amamos tanto as nosas terras que non é posíbel tomar medida ningunha (ese conto rigorosamente falso elevado a categoría metafísica polo interese primeiro do forista e despois do pequeno propietario-rentista) e se houbera aplicado ao tema que de verdade houbera interesado (poñer o factor de produción terra nas mans dos agricultores profesionais), houbera habido a cuarta parte de emigración e teríamos un PIB á altura de Holanda. E cando queira demóstrollelo.
Comment by eSedidió — August 31, 2009 @ 2:54 pm
Perdón, dinlle ao retorno antes de tempo. Os do ex bipartito algo tentaron facer, co tema ese do Banco de terras, pero a historia foi tímida e demasiado tardía. A única solución a estas alturas sería crujir a impostos aos propietarios de terras agrarias improductivas (ou dedicadas a forestal, que ven sendo case o mesmo) ata que o mono aprendera a falar. Dixit, e amén.
Comment by eSedidió — August 31, 2009 @ 2:57 pm
¡Debate, debate, debate! Así da gusto ter un blog.
Eu so vou engadir un matiz da miña anterior achega: non me refiro a un modelo rural «cidade xardín» senon a un modelo rural de vivendas concentradas (os típicos lugar de, casal de…) e abastecidas dende o entorno inmediato, o cal reduciría eses custes de transporte. Engadindo unha descentralización dos servicios (que vaian os médicos ás vilas, e non os vilegos ó médico… na cidade) tal vez o sistema si se volva sostible.
Comment by F. Miguez — August 31, 2009 @ 4:16 pm
#18, Grazas polas louvanzas, pero non son precisamente un experto en reformas agrarias. Matizo que non estou en contra dunha reparcelación do rural ben explicada, mesmo coas debidas expropiacións selectivas, só estou en contra dalgúns tipos de reformas e contrarreformas agrarias feitas ás bravas, sen a debida explicación aos paisanos, con favoritismos a fulano e a mengano para que o final todo remate pero que antes. Toda reforma require dunha certa pedagoxía social e, como non, dun orzamento que a faga posíbel.
#20, En urbanismo, coma na economía, está case todo inventado na teoría. O que ti propós é dunha ou doutra maneira a idea da cidade xardín de Howard ou dos socialistas utópicos franceses: unha comunidade rural cos servizos da cidade. A práctica é outra cousa; se non se acada a densidade de 200-400 habitantes por ha, moitas infraestructuras e servizos requiren unha suba de impostos, conforme a cidade xardín crece -e o crecemento é difícil de impedir- o tempo de transporte comeza a elevarse e a ocupación do espazo ten un impacto ecolóxico moi indesexable con densidades habitacionais baixas. Isto foi o que lle pasou ás ecotowns no Reino Unido: os green belts británicos son fermosos pero insufribles para desprezarse a diario e xa case non queda espazo intersticial entre entidades de poboación. Por iso xurdiu o movemento contrario coa cidade vertical de Le Corbusier e Hilberseimer, que tamén tivo os seus enormes desacertos e excesos. Onde está a verdade? Nas ecotowns ou nos rañaceos? Seguramente o territorio precisa dunha ponderada mistura entre a aldea e a grande cidade.
Comment by xmcarreira — August 31, 2009 @ 5:56 pm
Prégolle desculpas, Mendinho, pola tabarra que lle deu o xestor de moderación de Blogsome. Sería unha bágoa que se tivese perdido este comentario seu.
Comment by F. Miguez — September 1, 2009 @ 8:00 am
Para voltar ao inicio, dado que se comezou falando de Asimov e rematamos co urbanismo, voume atrever a recomendarlle un autor e un título: John Brunner, e The squares of the city (1965). Non é do mellor del, pero o tema ven a conto. Creo que está publicada en español
Comment by eSedidió — September 1, 2009 @ 10:51 am