A propósito da nova que chega dende Andalucía.

1º “Non entendo cómo, na parafernalia militar, se mitifica o feito de “dar a vida pola patria”, ou a interpretación de súmum do altruísmo que, no cine bélico, supón o instante en que o protagonista lle da un final piadoso a un compañeiro para evitarlle cair en mans inimigas, mentres os estados lle negan o dereito a morreren, cando queiran, ás personas que o desexen e non sexan quen de facelo por si mesmos.”

2º “A sociedade emocionase facilmente co morbo de historias de épica tráxica como a de Ramón Sampedro e outros iconos do dereito á eutanasia, pero ignora ás persoas que, en situacións semellantes, optan por seguir vivindo e sufren a marxinación e os problemas propios de un mundo que avanza indecentemente paseniño na supresión das barreiras e no apoio ás persoas “dependentes”, como se di agora.”