Comments on: Detesto os apuntes.

by: F. Miguez

Fri, 04 Apr 2008 06:59:26 +0100

Entón pode que me dera ben; aprecio moitísimo contar con profesores que me guíen e dotados de unha experiencia que transmitir, pero unha vez renunciadas as clases, eu tamén son de sentarme na mesa cos libros e rillalos dende o prólogo.

by: xm carreira

Thu, 03 Apr 2008 21:54:02 +0100

Non sei se é mais cómodo mas para os que traballamos non nos queda outra alternativa que a UNED: colles todo o material a comezos de ano e poste a estudar só coa axuda moi puntual duns tutores. Hai xente que pola súa persoalidade dáse ben co de estudar en solitario e case só con libros - é o meu caso, son un lobo estepario, non gasto apontamentos e nen preciso de subliñar os libros- e, pola contra, outros estudantes, malia seren intelixentes e aplicados, non se acostuman psicolóxicamente á metodoloxía particular da UNED e abandoan.

by: F. Miguez

Thu, 03 Apr 2008 13:42:36 +0100

¿E resulta máis cómo así que no sistema tradicional?

by: xmcarreira

Thu, 03 Apr 2008 09:59:17 +0100

Na UNED, onde ando part-time, non temos apontamentos oficiais, todo é bibliografía e resumes de libros feitos polos proprios alunos.

by: F. Miguez

Wed, 02 Apr 2008 04:53:52 +0100

:D
Xusto os profesores que citas eran os exemplos que tiña en mente como casos excepcionais.
Penso que o primeiro paso, tanto para solucionar o tema dos apuntes como o fiso global universitario, pasaría por unha interpretación menos individualista da “liberdade de cátedra”; si os departamentos se reunisen con certa frecuencia para facer postas en común sobre os contidos das materias que imparten, os materiais cos que se van apoiar, a relación entre as clases teóricas e as prácticas, etc. probablemete, os profesores verían facilitado o seu traballo, e faríano de xeito máis eficiente.
Desafortunadamente, como decia Jeffrey (o profesor de inglés ¿lémbralo?) “Vosotros, los españoles soi mucho de ir cada uno por su cuenta y jodiendo al de al lado.” Tal vez iso era o primeiro que tiña que cambiar na Universidade.

by: Peregrino

Tue, 01 Apr 2008 21:30:07 +0100

Querido apuntador, confeso que comecei este comentario tres ou catro veces, perdéndome con matices en torno á habilidade do profesor para explicarse (cando non é a vontade o que falla) e a capacidade do alumno para entendelo con maior ou menor esforzo. E é que se foras un bo profesor, a descripción que fas dos apuntes sería a do alumno pouco aplicado. Pero claro, non ten sentido falar de profesores inútiles (e/ou impresentables), nin de materias inútiles, nin de alumnos inútiles (ainda que destos non coñecín apenas na universidade, porque co dura que é carreira, só quedan os que van sacarlle utilidade e poñen gañas para rematala como sexa). Repito, non ten sentido partir dalgún deses casos porque estaría claro que o que hai que cambiar é o profesor, o contido ou o alumno, e punto.
Pero, ¿que ocorre cando o profesor tenta facer o seu traballo, a materia está ben escollida e organízase de forma eficiente, e o alumno ademais tamén traballa? ¡Pois que calquer método é bo! E se o método falla, profesor e alumno buscaranse unha alternativa. Niso consiste o traballo do mestre e alumno, polo menos a uns niveis nos que os alumnos que asisten están dispostor a sufrir seis cursos por vontade propia para conseguir o título… ¿Os apuntes? Temos exemplos de sobra da súa utilidade: Vilán, Taboada, Mariano… xunto cos seus alumnos e as súas asignaturas, claro. Certamente o que facían era crear o seu propio libro que puñan a disposición dos alumnos, e engadían explicacións alternativas cando os apuntes como tal faiaba…
Pero claro, tampouco é preciso falar dos bos exemplos, salvo para iso, para que sexan bos exemplos. Deberiamos falar dos fallos do sistema universitario. Pero non vou comezar, porque hai tantos fallos que a súa cantidade, por plaga, fai complicadísimo resolvelos mínimamente daquí a… ¿50 anos? ¿25? ¿10 se hai vontade por tódalas partes?
Non vou seguir por aí, que me lío máis, só vou rematar sinalando que os apuntes, que son só unha ferramenta. E coma sempre, co equipo adecuado de profesores-materias-alumnos son unha ferramenta potentísima. Cun mal equipo, inútiles.
Vaia, ó final cheguei a unha perogrullada, pero serviume para soltar unhas cantas lindezas polo camiño. Se isto fose unha clase… Os alumnos terían que pasar os apuntes a limpo, qué desastre…