Diferencia académica entre Europa e España.
“Cuando volví de Holanda, de la Erasmus, seguí con el hábito de leer libros y estudiar en ellos la teoría. “Mira que interesante es esto”, decía yo. Claro, al llegar a los exámenes resulta que no te enteras de nada y ves lo lejos que está lo que tu estudiaste en los libros de lo que te piden los profesores.”
María, compañeira de clase. Referente ó feito exclusivamente local de que os profesores universitarios montan as súas asignaturas co seu único criterio.
Numa universidade sujeita à “massificação” deve ser difícil para os professores lidarem com toda a criatividade e força de alguns estudantes.
Isso exige tempo, dedicação e apoio da própria universidade.
Para além da vocação, claro.
Isso talvez só exista ainda em algumas áreas muito restritas, tipo astronomia ou física quântica.
Comment by pepe — December 10, 2007 @ 12:12 pm
Ya puestos, hablando de Industriales, las historias que han llegado hasta ahora a mis oídos son la mar de originales.
P.ej.: asignaturas con curiosos criterios de reparto de puntos donde los últimos se deciden por el novedoso método de concurso-oposición xD
otras donde se reciclan los esfuerzos estudiantiles para los materiales pedagógicos de la siguiente generación
prácticas que se apoyan levísimamente en el temario de una asignatura, y que han de ser entregadas tras ensamblar los resultados de los distintos grupos en un material muy majo para futuro provecho del docente…
En fin, que cuando tengas el título en la mano, sin vuelta atrás ni revocación posible
estaría bien que comentases si has sufr… digo aprendido con alguno de esos brillantes métodos.
Comment by errante — December 11, 2007 @ 12:49 am
Concordo co que dice Pepe, sobre masificación, vocación e capacitación dos profesores, pero iso non é escusa para que os contidos das súas asignaturas non sexan homologables coa literatura existente ou, moitas veces, nin siquera cos que imparten outros profesores da mesma asignatura no mesmo centro.
Errante, de todas esas lendas que falas, entre o meu irmán e máis eu temos, a lo menos, un caso de cada. Si queres ler algo sobre o asunto, teño tres posts dunha serie aínda sen rematar chamada “Crítica xeral á docencia universitaria.” parte primeira, segunda e terceira. Ahí atoparás bastante ampliada a mitoloxía sobre a Enxeñería Industrial, todo cen por cen verídico.
Comment by F. Miguez — December 11, 2007 @ 8:58 am
Eu lembro cun sorriso (agora) a certa profesora que nos exames preguntaba cousas que só viñan nas notas dos pés de páxina dos libros. Seus tamén, por suposto.
Comment by cansendono — December 11, 2007 @ 10:05 pm
Os libros dos profesores universitarios, así como algunha outra das súas fontes de ingresos extra-académicos, pero vencellados coa universidade, deberían de estar suxeitos a normas que impedisen eses abusos.
Máxime, cando algúns de eses libros son verdadeiras trapalladas.
Comment by F. Miguez — December 12, 2007 @ 11:38 pm
Eu non opino. A miña Universidade é o Atlantico
Comment by susolista — December 13, 2007 @ 9:22 pm
Nesa Universidade seguro que os listillos non chegan moi lonxe
Comment by F. Miguez — December 13, 2007 @ 10:07 pm
Moitos son os chamados profesores mas poucos son os que en xustiza poden ser chamados mestres. Estudar polos apontamentos resesos dun profesor, moitas veces excesivamente académico e teórico, non é comparábel ao que proporciona un bo libro dun verdadeiro mestre ou uns consellos sinceiros - case sempre en ceas de licorcafé - dun profesional curtido en mil batallas. Polas suas obras e polo seu exemplo vital é posíbel recoñecer quen son os mestres da profesión.
Comment by xm carreira — December 14, 2007 @ 9:33 pm
Eu, como teño o título na man, podo comentar como unha vez nos tocou facer un traballo en grupos sobre urbanismo e socioloxía. Casualmente a todos os grupos nos reconduciron cara diversos aspectos da política de vivenda de Compostela. Aínda é hoxe que agardo impaciente o resultado editorial dos nosos traballos!
Comment by Henrique — December 15, 2007 @ 8:10 pm
Eu tamén fixen algún traballo de eses que lle aforran o propio ó mestre, pero sin chegar nunca a verme publicado en libros
.
O peor non son os apuntes académicos e teóricos, sinon as empanadas que teñen moitos profesores na cabeza, que depoñen nas súas “leccións maxistrais” e non te podes sair de ahí nin coa razón na man.
Certamente, eu considero que si algún dia son enxeñeiro non vai ser gracias a medio metro cúbico de apuntes que teño na casa, senon a ter escoitado ós que sí foron enxeñeiros algunha vez (ademáis de funcionarios da universidade) contando as que tiveron que roer eles e outros facendo callo no oficio.
Comment by F. Miguez — December 16, 2007 @ 4:57 pm
Creo que Carreira establece unha diferenciación importante: a que hai entre mestre e profesor.
Na Universidade, coma no resto do ensino, un dos males é o feito de que o mestre ou profesor teña a praza en propiedade ad vitam aeternam…Dígovolo eu, que son mestre a punto de xubilarme.
Comment by Ninsesabe — December 24, 2007 @ 7:57 am