Os xeneradores de Barcelona.
Andan estes días a retirar os xeneradores que plantaran en Barcelona para paliar as consecuencias do incendio aquel na subestación, que provocara o famoso apagón. Queixábanse os veciños porque molestaban cos seus fumes e cos seus ruidos, ocupaban espacio na cidade, e eran moi feos.
Non é segredo, nin mito, a existencia de xente nas cidades convencida de que as patacas nacen de árbores, ou ignorancias semellantes. Probablemente, tampouco se imaxinaban cómo se fai a electricidade, porque normalmente ese fume, eses ruidos, e esa invasión paisaxística é aturada sin alternativa por xentes que viven no rural. Que lles pregunten ós veciños de Cerceda ou de As Pontes de García Rodriguez. (Na foto, o “xenerador” que levan aturando durante décadas en As Pontes. A mina adxacente mírase dende o espacio).
Non estaría de máis que eses grupos electróxenos, agora retirados da capital catalana, empezaran unha xira didáctica polas cidades España, para que o urbanita medio adquirise un grado máis de respeto por ese mundo ubicado alén do formigón.
Pois efectivamente vese dende o espacio. Incluín unhas cantas fotiños no meu blog para darlle unha perspectiva máis ó impacto da central térmica. Iso si, incluín a miña pequena análise de canto de “solucionable” é este problema.
Comment by Pedro — August 16, 2007 @ 8:28 pm
Pois efectivamente vese dende o espacio. Incluín unhas cantas fotiños no meu blog (entrada do 16 de agosto) para darlle unha perspectiva máis ó impacto da central térmica. Iso si, incluín a miña pequena análise de canto de “solucionable” é este problema.
Comment by Pedro — August 16, 2007 @ 8:29 pm
Tremenda la foto…Vaya desastre paisajístico…
Bikos!
Comment by Tamara — August 17, 2007 @ 8:22 am
Pedro, moi bo o teu artigo, déixoche alí unhas observacións.
Tamara, hai unha noticia boa e unha mala: A boa, é que esas casiñas que ves son unha maqueta a escala 1:2 (aprox.) de unha auténtica vila de montaña, que puxeron de pegote diante da central supoño que para aparentar interesados polo entorno. A mala, é que si visitas a zona ves que o desastre real é aínda moito peor que o da foto. As dúas veces que estiven en As Pontes padecín unha especie de angustia e de depresión que me facían querer liscar canto antes de alí.
Comment by F. Miguez — August 18, 2007 @ 4:23 am
Efectivamente, non é so un problema crer que as patacas nacen no supermercado, tamén o é crer que a electricidade nace espontáneamente nos cabos ou nos enchufes ou ignorar que tras de toda actividade económica (agrícola, turística ou industrial) hai un custo ambiental. Efectivamente o urbanita medio non soe pararse a pensar que hai tras das cousas que consume a cotío pero ¿cantos renunciarán ao seu ar condicionado mesmo que haxa risco de que arda toda a rede eléctrica?.
Comment by xm carreira — August 19, 2007 @ 1:32 pm
Ademáis, non nos damos conta de que “custo ambiental” non significa “o que van ter que pagar os ecoloxistas” sinon, no mellor dos casos, o que todos perderemos de canto nos ofrece o entorno, por decidirnos a alteralo de esta ou aquela maneira.
Comment by F. Miguez — August 19, 2007 @ 9:26 pm