Desbordan as fontes.
Digan o que digan, e pase o que pase, poucas cousas me producen tanta felicidade como ver a auga a correr con forza e abundancia por todas partes. Moitos quixeran para si tanta riqueza como a que temos nos coa nosa auga. Lástima sermos tan necios como para non a saber gobernar e coidar, lástima que hoxe corre tirada polos camiños, cando mañán seguramente acabaremos pagándoa.
A mi tambien me fascina ver correr el agua chico, desde siempre.
Quizás por eso, como tú, también me acerco a menudo a las huertas. No crees que tendrá algo que ver?
Existe esa llamada de la Selva que noveló Jack London?
Sergio
Comment by Sergio — December 5, 2006 @ 3:05 pm
Existe, Sergio. O certo é que cando lin a Jack London (”A Chamada da Selva”, “Colmillo Blanco” e unha colección de contos chamada “A Quimera do Ouro”) entráronme unhas ganas enormes de viaxar a aquelas terras, pero agora vaime dando a impresión de que as miñas son estas, nas que corre a auga nos regatos.
:)
Comment by F. Miguez — December 5, 2006 @ 9:40 pm