Así é como se chama unha campaña da Universidade de Vigo, coa que se pretende evitar a avalancha de coches con un só ocupante, que recibe diariamente no seu campus do cú do mundo. A cousa consiste en recoller e cotexar perfís de afinidade (en canto a rutas e horarios) entre voluntarios, e poñelos en contacto para que se organicen.
Deixando para outro día o debate de si, entre os galegos, ten máis peso o minfundismo ou o asociacionismo, apunto este conto porque hoxe pola mañán, efectivamente estaba cheo de todo, pero o aparcamento da ETSEI. E cheo, non significa “con todas as plazas ocupadas”, sinón “con todo o sitio ocupado”, plazas, dobres e triples filas, e incluso os arredores. Poucas, ou ciodo que ningunha vez se producira este acontencimento, que tampouco sería relevante si non coincidise no tempo coa citada campaña, á que lle fago dúas críticas:
A primeira, que a Universidade de Vigo non é precisamente un referente ecoloxista. O campus das Lagoas-Marcosende está instalado nunha antiga zona forestal protexida, construído con grande movemento de terras e unhas copioisas talas de árbores (varias veces replantados e varias veces arrincados, segundo van evolucionando as obras e as demolicións). Probablemente, ningunha das escolas, facultades ou edificios de servicios, está correctamente aislado, co consecunte despilfarro en calefacción e aire acondicionado; e, segundo informacións que circularon durante anos, cuia vixencia descoñezo, a auga de ningún destes edificios era potable por estar contaminada polas fosas sépticas dos contiguos.
Segundo, e recollo a opinión de moitos compañeiros ó respecto, seguramente non sería tan acollida como “parida”, unha baixada nos precios do billete de autobús, así como unha mellora nas súas eficiencias. Pero a experiencia de outras ocasións, indica que ninguén está disposto a asumir esa iniciativa, así que a pelota vai cara o tellado dos alumnos.
Agardemos que, si non chegara a funcionar o invento ese do “Cheo por favor”, non pasen á típica medida de cobrar por circular ou aparcar no campus, que todo podería ocurrir.